Bir rüya gördüm

Dün gece bir rüya gördüğümü sanıyorum. Çok gerçekti ama. Yatıyorum yatağımda birileri bana bacağımdan iğne vuruyor inanılmaz canım yanıyor çırpınmaya çalışıyorum birileri tutmuş bacaklarımdan kıpırdamadan öylece kalıyorum, dişlerimi sıkıyorum. Bu arada zehirin veya ilacın vücuduma nasıl bir hızla yayıldığını hissediyorum. Bacağım yanıyor. Sanki içerde etlerimi kemiren bir bakteri sürüsü varmış gibiydi. Yavaş yavaş sakinleşiyorum acıya alışıyorum filan. Evet rüya tam olarak bu şekilde. Bugün metrobüse bindiğimde zınk diye hatırladım bu rüyayı öncesinde hiç aklımda yoktu.

Gelene kadar düşündümde belki, ben gerçek hayatta şizofrenim ve beni sürekli uyutarak yaşatıyorlar. Ve bütün bu gördüklerimin hepsi sadece aklımdan geçenler. Yada bir suni rüyadır. Olamaz mı. Filmlerde hep olmuyormu böyle. Nereden bilebilirim ki hangisinin gerçek olduğunu.

Hem eğer öyleyse bütün bu sersemliğim, nedensiz huzursuzluğum, dengesizliğim, sürekli insanları kırmalarım bana enjekte edilen ilaçların etkisi ile görmüş olduğum rüyalardır.

Bütün bunları anlamak ya imkansız yada delilik. Kalkıp birilerine bunu iddia etsem ilk fırsatta beyaz gömlek giydirilirim.

Delirenler boşuna da delirmiyor aslında belki rüya, uzay, mitolojik yaratıklarlarla fazla ilgilenmesi sonucunda onları görmüş duymuş olabilir. Yada hep soruyorum ya kendime neden yaşıyoruz neden varız ne gerek vardı nasıl olduda o spermden ben oldum. Bunların hiç birinin beni tatmin edecek bir cevabı yok.

Bunların cevabını bulamadığımız için zaten dinler var. İnsanlar anlayamadığı bir olayı tanrılaştırmaya öyle meraklı ki. Eğer dünya üzerinde tanrı inancı hiç doğmasaydı hepimiz delirmiş veya süper mucitler olmuştuk. Lafı toparlayamıyorum farkındayım ama bir sürü fikir var. Bir sürü varsayımım var. Ama biliyormusun hiç biri bir boka yaramıyor.

En başa dönüp herşeyi sorgulamaya başladığında aslında hiç birşeyin anlamı yok. Ama hiç bir kanıtın da yok.

Bazende diyorum ki milyonlarca insan yanılıyor olamaz!.İnsanların beynine nasıl kazındığını da biliyorum üstelik tahmin edebiliyorum tanrı, peygamber, kutsal kitaplar vs.

Çünkü aynı şey hala oluyor. Yakınlarımın yanında bu fikirlerimden bahsedemiyorsam tamda bununla ilgili işte. Bilinç altıma öyle bir kaınmış ki. Birileriyle bunları konuşurken kendime acıyorum. Anneme söylediğimde annem bana acıyor. Çok cahilsin diyor. Kitap oku diyor.

Ama hiç benim gibi düşünmeye çalışmıyor.

Bana herşey fazla zaten. Fikirlerim olmaz! İsteklerim yasak! Böyle bir din istemiyorum. Yeter vicdan hasabı yapmaktan bıktım artık. Hiç birşey umrumda değil. Doğru yada yanlış benim doğurularım bunlar. Hesap vermekten bıktım. Bu dünyada anne babaya hesap ver. Sonra öl ölümsüz dünyaya git orda her bokun hesabını ver. Aldığın her nefesin hesabını! Uff çok sıkıcı gerçekten çok sıkıcı. Bilmiyorum belkide gerçektir. Ve gerçek eğer buysa hiç bir zaman özgür olamayacak ve cehennemin dibine gideceğiz. Seçim yaptım oldu!

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !