Merdivenler ile aramızdakiler

Zaman geçip gidiyor, bense yerimde sayıyorum. Her yeni gün ben farkında bile olmadan üzerime bir yük ekliyor. Aslında kendim ekliyorum. Hayır aslında eklemiyorum. Bütün bu kafamdakiler zaten yapmak için geç kaldığım yeni yeni farkına vardığım şeyler. Yani zaman geçtikçe neler yapmadığımı görüyorum.

Önemli şeyler bunlar en azından kişisel tatminim için. Hele de bu sınıfçı toplumda yaşıyorken en önemli şeylerin başında yer alıyor.

Ama ben zaten böyleyim sürekli birşeyler istiyorum onun eksikliğini dibine kadar yaşıyorum. Buna rağmen başarmak için önemli bir gayretim yok.

Kızmıyormuyum kendime? Kızıyorum evet.

Söz geçiremiyorum kendime ama. Ders kitaplarından nefret ediyorum mesela. Biliyorum kimse bayılmıyor. 

Feride, yapılacak çok şey var evet.  Ama ben daha birinci basamağa bile adımımı atmış değilim. Kim bilir kaç basamak var önümde.

Ben basamaklara ya hiç çıkamayacağım. Yada yarı yolda kalacağım. Küçük bir ihtimalle de bu merdivenin zirvesine çıkıp aşağıdaki manzarayı görebileceğim.

Manzara ne olursa olsun onu görmek istiyorum. Lütfen tanrım içime daimi bir heves ver de kendimi şaşırtayım.

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !